Замислете да поминете со прстот преку екранот и навистина да ја почувствувате грубоста на дрвото, мазноста на металот или релјефот на некоја карта. Токму такво сценарио стои зад новиот систем наречен VoxeLite, претставен во научното списание Science Advances. Станува збор за нослив тактилен дисплеј за врвот на прстот, направен така што испорачува приближно онолку информации колку што нашиот нервен систем може да прими преку допир.
На прв поглед, изгледа како обичен фластер: тенок околу десетина милиметри, тежок само неколку десетици грама, еластичен и прилагодлив на прстот. Под таа скромна форма се крие мрежа од микро-актуатори – ситни „јазолчиња“ кои функционираат како пиксели на допир. Секое од нив може поединечно да се активира, да го зголеми триењето или благо да ја „загризе“ кожата, па преку внимателно програмирани комбинации се добива чувство на различни текстури и микро-нерамнини, пишува порталот Science.
Она што го прави овој уред навистина посебен е колку интензивно и брзо може да го стимулира врвот на прстот. Малите „јазолчиња“ се распоредени така што речиси го достигнуваат чувството на вистинскиот човечки допир, а системот работи доволно брзо за мозокот да не почувствува никаков застој помеѓу движењето на прстот и чувството. Резултатот е интерфејс кој не се обидува да го замени вистинскиот допир, туку го надградува. Корисникот сè уште ја чувствува површината под прстот, а уредот над неа додава нов, дигитален слој информации.
Потенцијалните примени се очигледни. Во VR и AR околини, ваквиот фластер може да ги доближи виртуелните објекти до реалноста: наместо класични вибрации на контролерот, добиваме чувство на рабови, премини, копчиња или алатки. Во роботика и телеоперации, операторот би можел да „осети“ што допира роботот на оддалечена локација. За слепи и слабовидни лица, ваков систем би можел да претвори текст, графики или интерфејси во побогат тактилен јазик од класичниот Брајов систем.
Авторите на трудот потсетуваат на една едноставна вистина: видот и слухот одамна имаат свои дигитални интерфејси – екрани и слушалки. Допирот е последното големо сетило за кое дури сега се создаваат сериозни „излези“. VoxeLite не е финално решение, но е важен чекор: покажува дека хаптичките интерфејси веќе не се сведуваат само на вибрациите на телефонот, туку дека полека влегуваме во зона во која прстот не прави јасна разлика помеѓу физичка и дигитално додадена текстура. Следната задача ќе биде оваа технологија да ја спакуваме во ракавици, контролери и – еден ден – можеби директно во самите екрани.
Извор: web-mind.rs
