На прв поглед, Муреа изгледа како да е создадена за патување со автомобил. Еден единствен крајбрежен пат долг околу 60 километри кружи околу планинскиот остров, провлекувајќи се помеѓу лагуните заштитени со корални гребени, кокосовите палми и назабените зелени врвови. Нема облакодери, семафори ниту голем град, само низа мали села, локални залогajници, зелени површини и заливи кои можете да ги обиколите за еден ден или, уште подобро, во текот на еден опуштен викенд.
Само половина час со траект оддалечена од Тахити, Муреа често се доживува како успатна станица за крузерите или како дестинација за одмор на плажа. Меѓутоа, токму нејзината компактна големина ја прави еден од најлесните острови во Француска Полинезија за самостојно истражување.
Заливи кои го одземаат здивот
По излегувањето од пристаништето Ваиаре (Vai’are), првиот спектакуларен призор ги очекува посетителите на видиковецот Тоатеа (To’atea). Од узвишението се пружа поглед на блескавата тиркизна лагуна што го опкружува островот. Витките палми се надвиснуваат над коралниот песок, додека во далечината се издигнува планинскиот брис на Тахити.
Недалеку оттаму се наоѓа Куковиот Залив (Cook’s Bay), еден од двата длабоки заливи кои на северниот брег на Муреа му ја даваат карактеристичната форма на буквата „W“. Издигнати над кристално чистата вода каде што можат да се видат шарени риби, летаат бели чигри птици кои имаат посебно место во полинезиската култура.
Муреа, чие име на тахиќански јазик значи „жолт гуштер“, настанала со уривање на древен вулкан пред околу 1,5 милиони години. Сепак, локалните легенди велат дека нејзиниот необичен релјеф го обликувал светиот октопод, што во овој нестварен пејзаж делува речиси поуверливо од научното објаснување.
Спој на култури на чинијата
Една од посебностите на островот е неговата кујна. Во локалните „snack“ ресторани, мали семејни залогajници покрај патот, можат да се пробаат јадења кои ги спојуваат полинезиските, француските и кинеските вкусови.
Така, во ресторанот Snack Rotui се служи дим сум (dim sum) со француски сенф, додека во дестилеријата Manutea Tahiti се дегустираат локални пијалаци, меѓу кои е и популарниот коктел Tahiti Drink.
По трагите на предците
Во долината Опуноху (‘Ōpūnohu), меѓу плантажите со ананас, се наоѓа едно од најважните археолошки наоѓалишта на Друштвените Острови. Во прашумата се скриени околу 500 камени структури од периодот меѓу 15-тиот и 17-тиот век, вклучувајќи ги и древните марае (marae) свети церемонијални места кои некогаш биле центри на верскиот, политичкиот и општествениот живот.
Посебно е импресивен локалитетот Афареаито марае (Afare’aito marae), сместен под највисокиот врв на островот, планината Тохиеа (Tohiē’a). Според локалната традиција, синовите на поглаварите овде во секој лунарен циклус изведувале ритуали со кои симболично го поврзувале светот на луѓето со светот на боговите.
Многу слични локалитети и денес се скриени длабоко во шумите на Муреа, откако со векови биле прекриени од тропските растенија.
Лагуни полни со живот
Една од најголемите атракции на островот секако се неговите лагуни. На северозападниот брег, во местото Тиахура (Tiahura), посетителите можат да изнајмат кајаци и да запловат преку плитките води над коралните градини, каде што често можат да се видат ражи, тропски риби и ајкули од гребенот.
Плажата Темае (Temae) се смета за едно од најдобрите места за нуркање со маска. Веќе на неколку десетина метри од брегот започнува коралниот гребен кој врие од живот. Папагал-риби со јарки бои, пеперутка-риби, ражи и мали ајкули можат да се набљудуваат во нивното природно опкружување.
Борба за зачувување на рајот
Токму пристапноста на островот, која го прави толку привлечен за туристите, претставува и еден од најголемите предизвици. Муреа денес има само три јавни плажи, а поединечни се под притисок на новите градежни проекти.
Поради тоа, локалниот активист Темоана Пул (Temoana Poole) ја покрена организацијата Keep Moorea Wild, која им овозможува на луѓето симболично да „посвојат“ квадратен метар земјиште за да го заштитат од урбанизација.
Од покренувањето на иницијативата кон крајот на 2025 година, веќе е сочувано повеќе од 500 квадратни метри земјиште кое ќе биде претворено во јавен природен резерват.
Патување со мал еколошки отпечаток
На јужниот брег патот минува покрај плантажи со банани, папаја, маракуја и џиновски авокада, мали сурферски кампови и локални киосци со храна. Патем можат да се видат и интересни примери на мешање на полинезиските и христијанските традиции, како што е црквата на Светото семејство од 1897 година, во чиј двор се наоѓа олтар украсен со ликот на Тики (Tiki) древен полинезиски духовен симбол.
По целосниот круг околу островот, патниците се враќаат во пристаништето Ваиаре со чувство дека обиколиле многу повеќе од 60 километри пат. Муреа нуди ретка комбинација на недопрена природа, богата култура и бавен начин на патување кој сè повеќе исчезнува од современата туристичка мапа.
Во време кога дестинациите често се обиколуваат во брзање, ова мало островче во срцето на Пацификот нè потсетува дека најубавите патувања се оние на кои никаде не се брза.
Извор: bizlife.rs
