Токму тоа ѝ се случило на една клиентка на психотерапевтката Ејми Морин. Откако повторно не добила унапредување, размислувала да ја напушти работата. Наместо тоа, Морин ѝ предложила да го праша својот претпоставен зошто не напредува.
Одговорот ја изненадил. Шефот ѝ рекол дека ѝ недостигаат лидерски вештини.
Со години, како што самата опишала, прифаќала речиси секоја задача и се трудела да покаже колку е подготвена да се ангажира. Мислела дека на тој начин остава впечаток на личност посветена на работата. Но нејзиниот претпоставен го гледал нејзиното однесување поинаку: сметал дека не е доволно одлучна и дека не знае да каже „не“.
Прифаќањето на секое барање затоа не е нужно знак на амбиција, тимски дух или професионалност. Кога ќе стане образец на однесување, може да го пренасочи фокусот од сопствените приоритети и да остави помалку време за задачите што се важни за развојот на кариерата.
Еден од начините тоа да се спречи е поставувањето појасни граници.
Не одговарајте автоматски со „да“
Ако првото нешто што го кажувате кога некој ќе побара нешто од вас е „да“, обидете се да направите пауза пред да одговорите. Тоа не значи дека треба да ја одбиете секоја дополнителна задача. Доволно е да си оставите време да процените дали навистина можете и сакате да ја преземете.
Наместо веднаш да се согласите, можете да кажете: „Ќе го проверам распоредот, па ќе ви кажам“ или „Дајте ми малку време да размислам“.
На тој начин добивате можност да ја одвоите желбата да помогнете од согласувањето што произлегува од стравот дека ќе разочарате некого или од чувството дека мора секогаш да бидете достапни.
Ако одлучите да одбиете, не мора да давате долго објаснување ниту да се извинувате поради тоа. Краток и јасен одговор може да биде доволен.
Не согласувајте се само за да избегнете непријатност
Угодувањето на другите на работа не се однесува само на дополнителните задачи. Може да се појави и за време на состаноците, кога премолчувате дека не се согласувате иако забележувате проблем во некој предлог или план.
Таквото однесување можеби краткорочно ја олеснува ситуацијата, но долгорочно може да остави впечаток дека немате сопствен став.
Несогласувањето не мора да прерасне во конфликт. Можете да кажете: „Не сум сигурен дека се согласувам со тоа“ или „Може ли да укажам на една работа?“
Важно е да бидете подготвени да го кажете своето мислење дури и кога сте првиот што не се согласува со мнозинството. Со тоа покажувате дека не го следите само она што го кажуваат другите, туку дека имате сопствена проценка и идеи.
Знајте што е, а што не е ваша работа
Уште еден проблем за луѓето кои тешко ги одбиваат другите е постепеното проширување на нивните обврски. Ако колегите знаат дека речиси секогаш ќе се согласите, лесно можете да станете личноста на која ѝ се префрлаат задачите што никој друг не сака да ги преземе.
Со текот на времето може да се случи дополнителните обврски да почнат да ви одземаат време и енергија од работата за која всушност сте одговорни.
Затоа не е лошо повремено да го погледнете описот на своето работно место и да проверите дали новата задача навистина се вклопува во вашата улога.
Ако не се вклопува, можете едноставно да кажете дека барањето е надвор од вашите моментални одговорности. Тоа не значи дека одбивате соработка, туку дека правите разлика меѓу повремена помош на колега и трајно преземање на туѓата работа.
Прифатете дека не можете секогаш да им угодите на сите
Една од потешките работи за луѓето кои сакаат да избегнат да ги разочараат другите е да прифатат дека понекогаш некој сепак ќе ги доживее како недоволно достапни.
Колега може да биде разочаран затоа што не сте можеле да помогнете околу некој проект. Претпоставениот можеби нема да биде задоволен ако побарате повеќе време за одредена задача. Тоа не значи автоматски дека сте погрешиле.
Не е ваша работа постојано да управувате со тоа како другите ќе се чувствуваат поради вашите професионални одлуки. Многу покорисно е јасно да кажете што можете да направите отколку да прифатите обврска што не можете да ја исполните, а потоа поради неа да станете фрустрирани.
Поставувањето граници на почетокот може да биде непријатно токму затоа што менувате образец на кој и другите се навикнале.
Границите не се поставуваат еднаш засекогаш
Дури и кога еднаш ќе воспоставите граници, тие со текот на времето можат да се поместат. Особено ако прифатите дополнителни обврски поради краткорочен проект, привремено му помагате на колега или минувате низ период кога е потребен поголем ангажман.
Затоа е важно повремено да проверувате како го користите своето време.
Ако, на пример, за време на интензивен проект сте почнале да одговарате на деловни пораки навечер, по завршувањето на проектот можете да одлучите повторно да комуницирате само во текот на работното време. Ако сте му ветиле на колега дека ќе му помагате околу новата работа, можете да ја ограничите таа помош на одреден термин наместо да бидете достапни во текот на целиот ден.
Целта не е да станете личност која никогаш не им помага на другите. Напротив, границите можат да помогнат помошта да остане избор, а не нешто што го правите поради чувство на вина или страв дека ќе разочарате некого.
Кога ќе почнете да ги заштитувате своето време и енергија, поголема е веројатноста и другите да почнат да ги почитуваат. А токму тоа може да биде важно за развојот на кариерата, дури и ако природно сте личност која сака на сите да им угоди.
Извор: bizlife.rs
