Феноменот го анализираше платформата Careerminds, која прегледала стотици коментари на Reddit форумите посветени на вработувањето и кариерата. Нивната анализа покажува дека помладите вработени, особено припадниците на генерацијата Z, прегледувањето огласи не го доживуваат нужно како активно барање нова работа. За некои од нив тоа е начин да го намалат чувството на несигурност што го носи денешниот пазар на труд.
Со други зборови, ако знаете дека некаде постои работа за која би можеле да аплицирате, можеби ќе се чувствувате посигурно дури и ако немате намера да испратите CV.
Не бараат нужно нова работа, туку чувство на сигурност
„Job scrolling“ на некој начин потсетува на doomscrolling, само што наместо лоши вести се прегледуваат огласи за работа. Вработените го освежуваат LinkedIn, гледаат какви позиции се нудат, проверуваат компании и плати, а потоа се враќаат на својата работа. Не испраќаат апликации и не закажуваат интервјуа, туку само проверуваат какви алтернативи постојат.
Таквото однесување особено има смисла во период кога отпуштањата, реорганизациите и забавувањето на вработувањата станаа дел од секојдневното деловно опкружување. Кај вработените кои се на почетокот од кариерата, чувството на несигурност може да биде уште поизразено, бидејќи сè уште немаат доволно искуство, контакти и финансиска сигурност за лесно да се справат со губење на работното место.
Аманда Огустин, сертифицирана кариерна советничка во Careerminds, смета дека вработените кои практикуваат „job scrolling“ не планираат нужно да ја напуштат компанијата. Во многу случаи, тие само сакаат да бидат сигурни дека имаат други можности доколку околностите се променат.
Поради тоа, за менаџерите можеби не треба да биде најважно прашањето зошто некој го отворил LinkedIn во текот на работното време. Многу поважно може да биде прашањето зошто вработениот чувствува потреба да проверува што има надвор од компанијата.
Постојат и други знаци што можат да укажуваат дека гледањето огласи повеќе не е само безопасно скролање. Вработениот може одеднаш да го ажурира својот LinkedIn профил, да почне помалку да учествува на состаноците, подетално да се интересира за годишниот одмор, бенефициите и условите при отказ или да изгуби интерес за проекти што бараат долгорочен ангажман.
Промените во распоредот, почестите приватни обврски и отсуствата, исто така, можат да бидат знак дека вработениот почнува да разгледува други можности.
Ако вработениот постојано гледа низ прозорецот, можеби проблемот не е во прозорецот
Повеќето од овие знаци сами по себе не значат дека вработениот заминува. Луѓето го менуваат својот LinkedIn профил, гледаат огласи и разговараат со регрутери од различни причини. Меѓутоа, кога таквото однесување се појавува заедно со пад на ангажираноста и помал интерес за иднината во компанијата, менаџментот можеби треба да обрне внимание.
Наместо да се фокусираат на контролирање на тоа што прават вработените во текот на работното време, компаниите можат да се обидат да разберат колку јасно им покажуваат што ги очекува во следниот период.
Разговорот за кариерата често започнува дури кога вработениот ќе побара покачување на платата или унапредување. Меѓутоа, ако за можностите за напредување, новите одговорности и професионалниот развој се разговара порано, вработениот би можел да види причина својата иднина и понатаму да ја поврзува со компанијата.
Поголемата автономија во работата, исто така, може да биде важна. Луѓето кои имаат чувство дека можат да влијаат врз својата работа, да учат и да преземаат одговорност за проекти имаат повеќе причини да размислуваат за тоа што можат да го направат во рамките на компанијата, а не само за она што постои надвор од неа.
Затоа „job scrolling“ можеби не е толку приказна за генерација која не сака да работи, колку што е приказна за вработени кои сакаат да бидат сигурни дека имаат избор.
Некој што во текот на работното време гледа огласи за работа можеби навистина планира да замине. Меѓутоа, можно е и само да сака да знае дека би имал каде да замине доколку компанијата еден ден одлучи поинаку.
А таа разлика е прилично важна за работодавците.
Извор: bizlife.rs
