Дали на жените и понатаму им е потребен маж што се грижи за нив?

griza-5346-fi

Извор: lummi.ai

Дали на жените им е потребна машка заштита? Дали им е потребна финансиска поддршка што го олеснува животот? Дали им е потребен маж што се грижи за нив?

Во суштина, одговорот би можел да биде: да, да и да. Вистинското прашање не е дали жените имаат потреба од тоа, туку дали навистина постои маж што е и заштитник, и обезбедувач, и некој што искрено се грижи и го олеснува животот. Затоа што таа слика често наликува на приказната за принцот на бел коњ, фигура што повеќе живее во бајките отколку во реалноста.

Заштитник и обезбедувач – принцот од бајките

Реалност без илузии

Низ животот многупати се уриваат илузии, но тоа не мора секогаш да се доживува како загуба. Понекогаш е едноставно отрезнување. А со текот на времето, дури и горчливите сознанија знаат да станат речиси смешни. Мислата дека некој бил премногу наивен, премногу романтичен или заслепен од сопствените очекувања, со зрелоста често се претвора во нежно разбирање кон себеси. Слаткото и горчливото, на крајот, сосема добро се надополнуваат.

Вистината и реалноста, колку и да се сурови, често ја нудат единствената вистинска слобода од илузии.

А бајките, иако не се реалност, сепак нудат паралелна вистина. Во нив принцот заштитник и спасител ја претвора обичната девојка во принцеза. Во реалниот живот, мажот што чувствува потреба да заштити се потпира на архетипската машка енергија. Жената што се чувствува безбедно и заштитено може полесно да го развие својот креативен и емотивен потенцијал. Заедно, тие создаваат простор за заеднички раст, размена на енергија и развој и како поединци и како пар.

На едно подлабоко ниво, бајките не зборуваат за стереотипи, туку за раст, развој и проширување на човечкиот потенцијал. А стабилното партнерство, изградено врз љубов и почит, ја носи токму таа порака.

Но за стабилно партнерство се потребни две стабилни личности.

Во реалниот свет, витезот-заштитник и принцот-наследник би бил маж што е вкоренет во својата машка енергија, а не во патријархатот. Таквите мажи денес се реткост. Често изгледа како многу мажи да стојат со едната нога во патријархатот, а со другата во пубертетот.

Во исто време, жените одамна престанаа да чекаат мажите да созреат, па станаа жени-змејови. Но нивниот создавачки оган често се врти против нив самите и ги согорува одвнатре. Жените изгоруваат затоа што открија дека можат сè сами, иако и тоа е, на некој начин, илузија.

Заштитник и партнер

На жените им е потребен партнер и заштитник, но во смисла што со текот на времето еволуирала. Всушност, суштината отсекогаш била слична, станува збор за заеднички развој. Она што се променило е свеста. Нееднакво, неуредно и недоволно, како и сè друго во реалниот живот.

Иако понекогаш може да изгледа дека современите жени сакаат да го затворат кругот и да се вратат во кујната, тоа е само површен впечаток. Жените не копнеат по враќање назад, туку се уморни од илјадниците улоги што ги носат истовремено. Уморни се од тоа постојано да бидат силни, способни и непробојни. Уморни се од чувството дека мораат да бидат змејови. Тие едноставно сакаат да се чувствуваат како жени.

А бидејќи ниту една жена не е сто проценти од времето сто проценти жена, ниту еден маж сто проценти од времето сто проценти маж, неопходно е партнерство.

Само така секој може да биде сè што навистина е – ранлив, силен, стабилен, исплашен, одговорен, невнимателен, тажен, блескав, мрзлив, амбициозен. Партнерството овозможува одржување рамнотежа. Да не се падне под минимумот во тешките денови. Да не удри максимумот во глава и да не го надуе егото. Да може секој да го работи своето, а заедно да се гради и она што е заедничко.

Жените предолго и премногу го носеа и своето и заедничкото и тоа сами.

Ако се прифати дека на жените им е потребен некој што ќе се грижи за нив, можеби полесно ќе се отвори простор за некој навистина грижлив да се појави. Или да стане таков во односот, додека и двете страни учат како да ја насочуваат енергијата наместо да ја расфрлаат.

Во овој тежок, исцрпувачки, потрошувачки и корпоративен свет, вистината е дека на луѓето им треба спас. Многумина се заробени од сопствениот внатрешен змеј. Потребен е некој со кого ќе се дели одговорноста и на кого ќе може да се потпре. Можеби токму концептот на рамнотежа би функционирал подобро од концептот на рамноправност, барем кога станува збор за емоционалната реалност на секојдневието.

Дали навистина сè можеме сами

Современите жени одамна научија што значи независност. Толку многу што самодоволноста стана речиси идеал. Но и на најсамодоволните личности им е потребно да бидат потребни некому. Ако сите би биле оставени сосема сами, без блискост и размена, постепено би овенале. Само во жива, блиска и искрена размена човекот може да расте и да ги шири своите хоризонти.

За различни луѓе тоа значи различни нешта. Но на сите ни е потребно и да даваме и да примаме. Не е добро ниту само да се троши енергија, ниту само да се зема. Кога нема активна размена, неопходна е барем некаква компензација.

Кога нема партнерство, неопходна е организација. Нема жена што навистина може сè сосема сама, секоја има некаква логистика. Родители, пријатели, соседи, колеги, партнери, поранешни партнери, нивни родители, нивни пријатели. Секој има некого на кого му се жали и кого го повикува кога ќе стане тешко.

Ако некој долго живее потпирајќи се исклучиво на сопствените сили и ресурси, со време развива широка мрежа на поддршка. Ако во животот сè уште не се појавил маж-заштитник што спасува и олеснува, можеби таков и не се бара. Можеби веќе постои задоволство во сопственото ниво на самодоволност и во размената со блиските луѓе. Семејството и пријателите на кои се потпираме и кои се потпираат на нас се бесценети.

Но ако некој постојано е силен и никаде, никогаш и пред никого не може повремено да се скрши, тогаш навистина му е потребен некој. Љубовник, терапевт, фризерка што сака да разговара, група за планинарење, глутница кучиња, дури и една мачка. Потребни се луѓе со кои може да се воспостави врска на кој било начин, како и живи суштества за кои се грижиме и кои возвраќаат со приврзаност.

Понекогаш заштитникот и спасителот воопшто не е еден маж. Понекогаш не е ни личност. Но понекогаш е.

Извор: easylife.rs

Избор на уредникот

Prijavi se na novosti.