Законот им овозможува на жените да пријават боледување „во случај на онеспособувачка менструација“, соопшти тогаш шпанскиот Конгрес.
Законот беше усвоен со 185 гласа „за“, 154 „против“ и три „воздржани“. Гласањето претставува победа за социјалистичката влада на Педро Санчес, која успеа да ги надмине внатрешните несогласувања во сопствената партија (Кармен Калво, социјалистичка пратеничка и поранешна потпретседателка на владата, се воздржа од гласање).
Законот беше поддржан од широка лево ориентирана коалиција, вклучувајќи ја Социјалистичката партија, радикално левичарската Podemos и две партии кои се залагаат за независност на Каталонија, додека конзервативната Народна партија и крајно десничарскиот Vox гласаа против мерката.
Законот е дел од поширок законски пакет, кој меѓу другото има за цел да го олесни пристапот до абортус во јавните болници, но предвидува и бесплатна распределба на менструални производи во училиштата и затворите.
Истиот ден, шпанскиот Конгрес усвои и друг закон кој ги зајакнува правата на ЛГБТК+ заедницата, што шпанската министерка за еднаквост, Ирене Монтеро, го прослави на Твитер како „историски ден за унапредување на феминистичките права“.
Како функционира ова ширум светот?
Традиционално, Азија е предводник во ваков тип законска заштита: земји како Јапонија, Индонезија и Тајван им дозволуваат на жените да изостанат од работа за време на менструација. Во Јапонија ова право постои уште од 1947 година; Индонезија дозволува до два дена месечно, а Тајван три дена со делумна исплата на плата. Во Африка, Замбија предвидува еден ден месечно под името „Mother’s Day“, додека во некои земји како Јужна Кореја и Јужна Африка практиката постои, но се применува селективно и зависи од работодавачите.
Во Европа, меѓутоа, менструално отсуство речиси и да не постои. Главните причини се културни и економски: менструацијата сè уште често се смета за приватна тема, а многу работодавачи и политичари стравуваат дека ваквото право може да ги зголеми трошоците за труд и да ја намали конкурентноста на жените. Постојат и стравувања од стигматизација или дискриминација ако ваква мерка стане широко применета. Поради сето тоа, Шпанија денес – со закон за платено отсуство поради болни менструации – практично е европски пионер.
Функционирањето на менструалното отсуство во светот зависи од локалните закони и култура. Во Јапонија и Индонезија жените можат да побараат отсуство со лекарска потврда или изјава за симптомите, додека во Тајван се исплаќа делумна надокнада. Во Шпанија, законот е обликуван така што отсуството го покрива државниот систем за социјално осигурување, а не работодавачот, со што се намалува потенцијалниот отпор на компаниите.
И покрај тоа, практиката досега покажува дека правото ретко се користи: статистиката од Шпанија покажува дека во првата година од примената било побарано само околу 1.500 пати, што укажува дека културните фактори и понатаму имаат голема улога.
Извор: odrzime.rs
