По загубата на судскиот случај во Апелациониот суд на округот Колумбија минатата недела, TikTok сега е чекор поблиску до целосна забрана во САД. Во Европа, Франција во моментов работи на целосна забрана за користење на социјалните мрежи од малолетници под 13 години и ќе бара родителска согласност за малолетници под 16 години. Малолетниците во Франција веќе можат да отворат профил на социјалните мрежи без согласност од родителите само ако имаат најмалку 15 години. Последниот чекор доаѓа од британскиот секретар за технологија, кој исто така размислува за целосна забрана за користење на социјалните мрежи од лица под 16 години во Обединетото Кралство.
Ако оваа кинеска апликација не најде политички сојузник во новата администрација на Трамп до 19 јануари (или нова домашна сопственост), бесконечните сесии на скролање и глупавите вирусни предизвици ќе станат недостапни за нејзините 170 милиони корисници во САД.
Иако многумина можеби ги гледаат овие активности како претерување, забраната на TikTok е чекор што многу родители очајно сакаат да го видат — ограничување на социјалните медиуми за нивните деца. Штетните ефекти од предаторските алгоритми врз младите луѓе сега се очигледни како врската помеѓу пушењето и ракот на белите дробови.
Минатата година, во медицинската публикација (Social Media and Youth Mental Health) ги предупреди граѓаните на САД дека младите кои поминуваат „повеќе од 3 часа дневно на социјални медиуми се изложени на двојно поголем ризик од нарушено ментално здравје, вклучително симптоми на депресија и анксиозност“.
Меѓутоа, заштитата на нашите деца од Силиконската долина (и Кина) не е толку едноставна како забраната на штетните апликации. Тоа е реалност што во моментов се демонстрира во Австралија пишува Њујорк Пост.
Извор: Freepik
Што се случува во Австралија?
Кон крајот на минатиот месец, Австралија донесе револуционерна легислатива со која целосно се забрануваат социјалните медиуми за лица под 16 години.
Новите правила ги „фрлаат“ TikTok, Facebook, Snapchat, Reddit, X и Instagram во оган и ги казнуваат компаниите со до 50 милиони австралиски долари (околу 30 милиони евра ако не успеат да ги ограничат децата од нивната содржина.
Родителите ја поздравија оваа мерка, а анкетите покажуваат дека 77% од Австралијците ги поддржуваат новите правила на владата. Во теорија. Праксата покажува нешто друго.
За жал, „искрените“ (или цинично политички) обиди на Австралија да ги придобие родителите не се толку едноставни како што изгледаат. Ниту пак ќе бидат во САД или Европа.
„Мислам дека многу родители се борат,“ вели Лиса Гивен, експерт за информатички студии на Кралскиот технолошки институт во Мелбурн. „Тие го гледаат [законот] како обид на владата да преземе нешто. Но, на крајот на денот, прашањето е: ‘Како ова ќе се спроведе?’“
Во реалноста, никој не знае како ќе функционира забраната во Австралија кога ќе стапи на сила следната година. Сите корисници на социјалните медиуми може да бидат принудени да се најавуваат со владина лична карта, како возачка дозвола (што владата вели дека нема да го бара).
Или, што е уште полошо и поверојатно, социјалните медиуми ќе почнат да користат препознавање на лице или биометрика за потврда на возраста на корисникот (иако почетните извештаи сугерираат дека оваа технологија е помалку успешна кај деца кои не се белци).
Третата опција е „препознавање на обрасци“ — следење на целокупната интернет активност на корисникот за да се процени неговата возраст. Ова би барало висок степен на интернет надзор и би отвори врати за прашања поврзани со приватноста, слични на оние во Кина.
„Не мислам дека ова ќе биде успешно ако се гледа како начин за заштита на децата од штета,“ вели Гивен. „Многу деца и понатаму ќе можат да пристапат до содржината, било преку технички заобиколувања како VPN, или едноставно преку заеднички уред во домот… Она што навистина треба да се таргетира се работи како злоупотреба на слики и алгоритми.“
И, секако, каде што има волја, има и начин: тинејџерите и натаму ќе пушат електронски цигари, ќе пијат алкохол и ќе најдат начин да прават мемиња.
Тешко е да се поверува дека забраната не е, на некој начин, параван за мониторирање и цензурирање на интернет активноста на сите Австралијци. Дури и ако не е, таа остава широко отворена врата за државно следење.
Но, уште полошо е што веќе знаеме дека има подобар начин: технолошките компании имаат можност да ги модифицираат алгоритмите за да не сервираат негативна содржина на своите корисници.
Но, тие нема да го направат тоа ако владата, особено владата на САД, не ги принуди.
Инаку, сè ќе остане по старо – алчноста ќе биде над доброто.
Извор: Њујорк Пост
