Новата мерка се потпира на грчките прописи според кои магарињата не би требало да носат товари поголеми од околу 20 отсто од својата телесна тежина. Одлуката е донесена по низата извештаи за повреди и исцрпеност на животните. Беа споменати повреди на ‘рбетот, рани и прекумерно напрегање во екот на сезоната. Искачувањето од пристаништето до градот е долго околу 400 метри и опфаќа приближно 500 до 600 скалила, во зависност од рутата, а магарињата ја поминуваа оваа патека и по неколку пати на ден.
Воведени се и други правила
Правилата не се однесуваат само на тежината на јавачот. На магарињата мора да им се обезбеди редовен пристап до вода за пиење и паузи, односно време без носење товар. Целта е да се намали ризикот од дехидрација, замор и долготрајни проблеми со зглобовите. Планиран е и подобар надзор, вклучувајќи означување и водење евиденција за да се олесни следењето на здравјето и работните услови на секое животно.
Магарињата со генерации беа важен дел од секојдневието на островот. Пред патиштата и жичниците, тие превезуваа градежен материјал, залихи и луѓе по стрмните терени. Денес тие и понатаму се дел од туристичката слика на островот, особено на местата каде што возилата не можат да поминат. Милиони луѓе го посетуваат Санторини секоја година, а многумина доаѓаат со бродови за крстарење. Оттаму, до Фира може да се стигне пеш, со жичница или на магаре.
Во последните две децении, бројот на туристи силно порасна. Во годината пред пандемијата, повеќе од два милиони луѓе го посетија островот, вклучувајќи стотици илјади патници од крстосувачи. Тоа дополнително го оптовари патот од пристаништето до градот, па локалните власти воведоа ограничувања за дневниот број на крузери. Добросостојбата на животните така стана дел од пошироката приказна за тоа колку масовниот туризам го менува островот и животот на него.
Извор: Bizlife.rs
