Добро познато сценарио. Обврски, состаноци, мејлови… Бескрајна листа на обврски во денот, плус нотификации од групата за родители, пријателките се обидуваат да ве договорат за кафе… А вие по трет пат го читате истиот мејл и сè уште не сте сигурни што точно пишува во него. Табелата на вториот монитор е отворена од утрото, телефонот светнува на секои неколку минути, а кафето од десет часот одамна се изладило, речиси недопрено, покрај тастатурата.
Продуктивност
Повеќе
Постои посебен вид прокрастинација што е тешко да се објасни. Знаеме дека нешто сакаме да направиме, важно ни е, можеби долго сме размислувале за тоа, а сепак од ден на ден наоѓаме причина да го одложиме почетокот.
Ако во последните неколку години сте имале чувство дека дури и одморот треба да биде продуктивен, веројатно сте забележале колку секојдневниот живот се претвори во низа мали цели. Колку чекори сте направиле, колку часа сте спиеле, што сте јаделе, колку сте вежбале и дали доволно долго сте биле без телефон сè може да се мери, следи и подобрува.
Недела навечер има чудна способност одеднаш да направи сè да изгледа итно. Алишта што чекаат, неодговорени пораки, празен фрижидер, затрупана маса, непрочитани мејлови, аларм што треба да го наместите за утрото. Одеднаш имате чувство дека пред понеделник мора да го доведете целиот живот во ред. Не мора.
Постои онаа верзија на вечерта кога си велите „само ќе легнам, утре ќе завршам сè“, а потоа утредента се будите и сфаќате дека ве чекаат десет ситници што сте можеле да ги решите за само неколку минути.
Погледнете го вашето работно биро. Дали на него има само лаптоп, телефон и една шолја кафе или би можеле да најдете сметка од пред три недели, три празни чаши и кабел за кој веќе не знаете за што служи?
All articles loaded
No more articles to load