Замислете го ова: се сретнувате со робот кој има човечка глава и тој ви трепка со топла насмевка. Инстинктивно, вие возвраќате, чувствувајќи вистинска поврзаност. Но, како ова механичко чудо може да го направи тоа? Како знае кога да ја измами насмевката од вас?
Додека роботите направија голем напредок во вербалната размена благодарение делумно на иновациите како ChatGPT, нивната вештина за невербална комуникација, особено преку изрази на лицето, заостанува. Создавањето на робот способен не само да прикаже разновидни изрази на лицето, туку и временски да ги усогласи, е голем предизвик.
Во лабораторијата за креативни машини во Columbia Engineering, посветен тим се справува со овој предизвик повеќе од половина деценија. Нивното најново откритие, претставено во една неодамнешна студија објавена во Science Robotics, го воведува Емо – роботот, кој не само што предвидува, туку и ги отсликува изразите на лицето во реално време, синхронизирајќи ги неговите реакции со оние на неговиот човечки двојник.
Под водство на Ход Липсон, експерт од областа на вештачката интелигенција и роботиката, тимот се впуштил во застрашувачката задача за проектирање на механички експресивно роботско лице и осмислување алгоритми за да се осигура дека неговите изрази се автентични и правовремени. Нивното генијално решение вклучувало оспособување на роботот да ги предвидува човечките изрази на лицето и да ги одржува во совршена хармонија.
Емо може да се пофали со глава слична на човечката, украсена со 26 придвижувачи способни да произведуваат суптилни изрази на лицето. Неговото лице е обложено со еластична силиконска кожа опремена со магнетен систем за прицврстување, кој овозможува лесно прилагодување и одржување. Вградените камери со висока резолуција во секое око му овозможуваат на Емо да воспостави клучен контакт со очите – камен-темелник на невербалната комуникација.
Како бил креиран Емо?
За да го оживеат Емо, истражувачите создале два модели на вештачка интелигенција: еден за предвидување на човечките изрази на лицето со детално проучување на суптилните знаци на лицето и друг за генерирање соодветни моторни команди за реакциите на лицето на Емо. За да може Емо да ги предвидува човечките изрази на лицето, тој морал да изведува низа случајни движења на лицето пред камера, овозможувајќи му да ги сфати нијансите помеѓу изразите на лицето и моторните команди – процес сличен на човечкото усовршување на изразите пред огледало.
Извор: YouTube
Откако го оспособиле, Емо можел да ги предвиди човечките изрази на лицето со воочување на суптилни промени, како што е појавата на насмевката. Оваа извонредна способност за пресликување на човечки изрази во реално време го подигнува квалитетот на интеракцијата помеѓу човекот и роботот и ја поттикнува довербата помеѓу луѓето и нивните механички двојници.
Гледајќи во иднината, истражувачите имаат за цел да го надградат Емо со способности за вербална комуникација, потенцијално користејќи технологии како ChatGPT. Сепак, тие остануваат свесни за етичките размислувања поврзани со таквите достигнувања. Липсон ја нагласува важноста од претпазливост и етичка предвидливост бидејќи роботите стануваат сè повешти во имитирањето на човечкото однесување.
И покрај оваа загриженост, Липсон замислува иднина каде што роботите беспрекорно ќе се интегрираат во секојдневниот живот, нудејќи дружење, помош, па дури и емпатија. Во овој замислен свет, интеракцијата со роботот е природна и утешна исто како разговорот со некој драг пријател.
