Од помфритот кој не е француски, преку кроасаните кои не настанале во Франција, па сè до цезар салатата која нема италијанско потекло многу јадења кои денес ги сметаме за симболи на одредени земји всушност имаат сосем поинаква приказна.
Помфрит – Белгија, а не Франција
Иако во светот е познат како „french fries“, околу неговото потекло и денес се водат жестоки дебати меѓу Белгија и Франција. Со децении кружеше легендата дека помфритот настанал во белгискиот регион Намур кон крајот на 17 век, каде што локалното население пржело компири во форма на рипчиња кога реката ќе замрзнела.
Сепак, модерните историчари докажаа дека оваа приказна е технолошки невозможна за тоа време и дека помфритот својата улична слава всушност ја стекнал во Париз кон крајот на 18 век. Но, Белгија е таа која од него направи вистинска „религија“. Токму Белгијците ја усовршиле тајната на двојното пржење во говедска маст, која на помфритот му ја дава совршената крцкавост.
Самиот назив „french fries“ се зацврстил за време на Првата светска војна благодарение на американските војници во Белгија кои зборувале француски, но поимот „пржење на француски начин“ го забележал уште Томас Џеферсон во Белата куќа во далечната 1802 година.
Извор: Unsplash/Cliffer Rebelo
Chicken Tikka Masala – Обединетото Кралство
На прв поглед делува како традиционален индиски специјалитет, но chicken tikka masala е всушност родена во Велика Британија. Според познатата кулинарска легенда, јадењето настанало во раните 1970-ти во ресторанот Shish Mahal во Глазгов. Кога еден локален возач на автобус се пожалил дека тандури пилешкото му е премногу суво и побарал сос, готвачот со пакистанско потекло, Али Ахмед Аслам, импровизирал.
Тој измешал конзерва супа од домати со јогурт и кремасти зачини и ја создал магијата која совршено одговорила на британската љубов кон месото со сос. Колку овој спој на азиски зачини и западен вкус е успешен, зборува податокот дека во 2001 година британскиот министер Робин Кук официјално го прогласи ова јадење за „вистинско британско национално јадење“ и врвен симбол на мултикултурна Британија.
Колаче на среќата (Fortune Cookie) – САД
Многумина веруваат дека овие познати колачиња доаѓаат од Кина бидејќи традиционално се служат на крајот од оброкот во кинеските ресторани ширум светот. Меѓутоа, ова колаче е производ на модерна Америка од почетокот на 20 век, а неговите вистински корени се всушност јапонски.
Инспириран од традиционалните крекери tsujiura senbei (оризови крекери со пророштво) од Кјото, Јапонецот Макото Хагивара во 1914 година почнал да служи слатка верзија со порака во Јапонската градина на чајот во Сан Франциско. Истовремено, во Лос Анџелес, кинескиот имигрант Дејвид Јунг тврдел дека тој е творецот на овој изум.
Големиот пресврт се случил за време на Втората светска војна. Откако јапонските имигранти биле присилно испратени во американските логори, кинеските угостители го презеле производството на колачињата и ги вовеле во своите менија. Американските војници ги обожавале и го рашириле овој тренд ширум земјата, создавајќи мит кој е толку американски, што во самата Кина овие колачиња и денес се сметаат за целосна непознаница.
Цезар салата – Мексико, а не Италија
Иако нејзиното име кај повеќето луѓе буди асоцијација на Јулиј Цезар и староримскиот гламур, оваа салата нема никаква врска со античка Италија. Ја осмислил италијанскиот имигрант Цезар Кардини (Caesar Cardini) во мексиканскиот пограничен град Тихуана, и тоа од чиста паника.
За време на раздвижениот викенд за американскиот Ден на независноста, на 4 јули 1924 година, холивудската елита масовно го преплавила неговиот ресторан во Мексико за да избега од американската Прохибиција и да најде алкохол. Кога кујната останала без речиси сите залихи, Кардини ги собрал преостанатите намирници зелена салата, лук, крутони, пармезан, маслиново масло и Ворчестер сос. За да ја прикрие кризата, тој ја изнел количката пред гостите и драматично ја подготвил салатата во живо пред нивните очи.
Интересен факт: Оригиналниот рецепт на Кардини всушност не содржел инчуни. Нив дури подоцна ги додал неговиот брат Алекс, што предизвикало доживотна семејна кавга за тоа како треба да изгледа „вистинската“ Цезар салата.
Кроасан – Австрија, а не Франција
Иако денес е прва асоцијација за париските утра и главен симбол на француската пекарска уметност, кроасанот е всушност австриски воен трофеј. Негов директен предок е познатото виенско печиво Kipferl, кое според легендата го добило својот специфичен изглед по Опсадата на Виена во 1683 година.
Отоманската војска се обидувала под закрила на ноќта да прокопа тунели под градските ѕидини, но ги слушнале виенските пекари кои работеле рано наутро. Благодарение на нивната тревога, градот бил одбранет, а пекарите во знак на триумф го осмислиле печивото во форма на полумесечина симболот од непријателското знаме. Рецептот во Париз го донела австриската принцеза Марија Антоанета во 1770 година кога се мажи за францускиот крал.
Сепак, на Французите мора да им се признае клучната заслуга: на почетокот на 20 век тие го замениле обичното, густо тесто со модерната техника на лиснато тесто со многу путер, создавајќи ја хит-текстурата која го освои светот.
Сè уште мислите дека знаете сè? Еве уште неколку факти:
Извор: Unsplash/Rohit Mishra
- Сладолед – Древна Персија: Еден од најраните форми на сладолед се подготвувал во Персија уште пред повеќе од две илјади години, станувало збор за ледени десерти од снег, овошни сирупи и розова вода.
- Крофни – Холандија: Современите крофни имаат корени во холандските olykoeks („маслени колачиња“) кои холандските доселеници ги донеле во Северна Америка. Таму со текот на времето го добиле денешниот изглед со препознатливата дупка во средината.
- Хот-дог – Германија: Иако е симбол на американската улична храна, неговите корени се германските колбаси кои имигрантите ги пренеле во САД.
- Пита со јаболка (Apple Pie) – Англија: Познатиот израз „американски како пита со јаболка“ го направи ова јадење симбол на САД, но рецептот за ваква пита постоел во Англија уште од 14 век.
- Салата – Древна Грција: Првите записи за јадења кои наликуваат на денешните салати (мешавина од зеленчук, зачински билки, масло и оцет) водат до античка Грција.
- Палачинки – Древна Грција: Старите Грци уште во 5 век п.н.е. уживале во претечата на палачинките наречена teganites (именувана по тавата на која ги печеле). Се правеле од пченично брашно, маслиново масло и кисело млеко, а се служеле топли за појадок, прелиени со мед и сусам. Познатиот лекар Гален во 2 век дури напишал медицинско предупредување за нив – советувал граѓаните да не претеруваат бидејќи овие слатки утрински задоволства предизвикувале лоши соништа!
Извор: odrzime.rs
