Се покажа дека вештачката интелигенција има повеќе трпение од просечен уредник и дека зад секоја „глупост“ всушност се крие перфекционизам.
„Не, ниту едно од вашите прашања не се доближува до глупост“, започна ChatGPT дипломатски. По сè изгледа, алгоритмот ја совладал лекцијата за односи со јавност подобро од многу PR-специјалисти. Но штом малку го притиснавме да биде поотворен, попушти: „Ако бараш нешто што е најблиску до глупо прашање, тоа би било: ‘Ајде уште 15 наслови’ откако веќе е погоден совршениот. Но тоа не е глупост, туку перфекционизам на уредник.“
Таa реченица веројатно најдобро го опишува духот на редакцијата – постојана потрага по уште подобар наслов, уште попрецизна формулација, уште поубава реченица. AI тоа го нарекува перфекционизам, а ние би рекле: професионална деформација.
Друг „кандидат“ за титулата симпатично глупо прашање беше: „Како се вика џуџе на англиски?“
Како што објаснува ChatGPT, прашањето само по себе не било глупо, туку „недоволно прецизно во првата секунда“. Подоцна, имено, произлегло дека се мислело на „џуџињата на Дедо Мраз“ – и тогаш сè доби смисла.
ChatGPT: Имате високи стандарди
„Најголемиот проблем оваа година беше тоа што имате високи стандарди“, заклучи ChatGPT, „и многу добар радар за моментите кога текстот не е доволно добар. Тоа е луксузна мака.“
Со други зборови – AI нè прозва за перфекционизам, а не за глупост. И можеби токму во тоа е клучот: редакцискиот хаос, сто отворени табови во пребарувачот и бескрајното преправање на наслови не се знак на неснаоѓање, туку професионална опсесија со точноста.
На крајот, ChatGPT беше неуморно позитивен: „Нема глупи прашања. Постојат само кратки, брзоплети или практични.“
Со други зборови – нема потреба да се срамиме од сопствените дилеми. Ако нешто и сме прашале премногу едноставно, барем сме прашале.
Извор: web-mind.rs
