Наратор и водител на филмот е Бенедикт Камбербач, кој ги води гледачите низ просториите на Natural History Museum, каде заедно со научници, активисти, претприемачи и експерти истражува едно едноставно прашање: како навистина можеме да живееме поодржливо, без притоа целосно да го промениме начинот на живот?
За разлика од документарците што инсистираат на апокалиптични сценарија, How to Live on Earth покажува дека поединци, локални заедници и компании веќе денес развиваат решенија што даваат резултати. Токму овој пристап многу критичари го издвојуваат како најголема вредност на филмот – тој не ја негира сериозноста на климатската криза, но не дозволува ниту таа да нè парализира.
Климатските промени не се единствената приказна – решенијата се
Филмот обработува низа теми кои се тесно поврзани со секојдневниот живот.
Една од нив е производството на храна и влијанието на сточарството врз планетата. Наместо да ги осудува луѓето што јадат месо, документарецот го прикажува развојот на растителните алтернативи и новите извори на протеини, како што се производите добиени од мицелиум од печурки, кои стануваат сè поквалитетни и подостапни.
Посебно внимание е посветено и на таканаречените „nature-positive“ бизнис модели – компании што остваруваат профит, а истовремено ги обновуваат природните ресурси од кои зависат. Со тоа филмот испраќа порака дека одржливоста не мора да биде спротивност на економскиот развој, туку неговата иднина.
Еден од поинтересните сегменти ги носи гледачите во Јужна Кореја, каде шумската терапија станува дел од здравствената и психолошката поддршка за граѓаните. Иако на прв поглед концептот може да изгледа необично, сè повеќе истражувања потврдуваат дека престојот во природа има позитивно влијание врз менталното здравје.
Филмот потоа нè води во Сингапур, град што често се опишува како симбол на модерниот урбанизам. Наместо критика на високото ниво на урбанизација, авторите покажуваат како парковите, вертикалните градини и зелените површини успешно се интегрираат во секојдневниот градски живот.
Филм што го враќа чувството дека промените имаат смисла
Иако авторите јасно истакнуваат дека најголемите климатски предизвици ќе мора да ги решаваат државите и меѓународните институции, тие потсетуваат дека промените започнуваат и од поединците – преку секојдневните навики, локалните иницијативи и деловните одлуки.
Британскиот The Guardian оцени дека најголемата вредност на филмот е токму тоа што претставува своевиден противотров на документарците кои се потпираат исклучиво на страв и очај. Наместо тоа, публиката излегува со чувство дека сепак постои простор за оптимизам.
Во време кога вестите за климатските промени речиси секојдневно носат песимизам, How to Live on Earth потсетува дека инспирацијата често може да биде многу посилен двигател од заплашувањето. Затоа ова е еден од оние документарци што не треба да го погледнат само љубителите на природата или екологијата, туку сите што сакаат да разберат како малите промени можат да станат дел од многу поголема приказна.
