Белгиската биатлонка Маја Клутенс, додека тренира во Француските Алпи, забележува сè потопли зими и значително помалку снег отколку кога била дете и тоа во регион кој во 1968 година беше домаќин на Зимските олимписки игри во Гренобл.
„Тука пораснав и гледам колку снегот се промени во последните 15 години“, вели Клутенс.
Експерти од Универзитетот во Ватерлу и Универзитетот во Инсбрук предупредуваат: од 93 планински локации кои моментално имаат инфраструктура за врвни натпреварувања, само 52 ќе имаат доволно снег и ниски температури за да бидат домаќини на Зимските олимписки игри до средината на овој век. До 2080-тите, бројот на места што ќе можат сигурно да бидат домаќини би можел да падне на само 30, доколку емисиите на јаглерод-диоксид не бидат значително намалени.
Места како Гренобл, Шамони, Гармиш–Партенкирхен, Сочи и Осло сега се сметаат за климатски ризични, додека локации како Ванкувер, Палисејдс Тахо или Сараево исто така би можеле да се најдат под знак прашалник. Меѓународен олимписки комитет (IOC) разгледува нови стратегии: ротирање на Игрите меѓу постојани кандидати и поместување на датумите кон порано во сезоната, со цел да се задржат оптималните снежни услови.
Вештачки снег како привремено решение
Вештачкиот снег, првпат користен во 1980 година во Лејк Плесид, денес е клучен за организација на Игрите. За претстојните Игри во Италија, планирано е производство на околу 2,4 милиони кубни метри вештачки снег, со користење технологија што овозможува создавање снег и при температури над нулата. Сепак, експертите предупредуваат дека ни најсовремената опрема не може да ги замени природните зимски услови и дека количината на вода и енергија потребна за производство на снег може дополнително да ја оптовари животната средина.
„Без вода, Игрите не можат да се одржат“, нагласува професорката по хидрологија од Универзитетот во Стразбур, Кармен де Јонг, укажувајќи на предизвиците поврзани со зачувувањето на екосистемите и одржливоста.
Планирање на иднината
IOC сега инсистира домаќините да ја минимизираат потрошувачката на вода и електрична енергија, да ги користат постојните објекти и да ги намалат дополнителните градежни зафати. Се разгледува и намалување на бројот на спортови, натпреварувачи и гледачи, со цел зимските спортови да опстанат во годините што следуваат.
Како што вели Карл Штос, претседател на комисијата за идни домаќини:
„Задоволство е, но и одговорност на IOC да покажеме како да ја зачуваме зимската спортска традиција за идните генерации.“
Изборот на локации како Француските Алпи за 2030 година и Солт Лејк Сити за 2034 година го покажува правецот во кој се движат Игрите: стабилни дестинации со развиена инфраструктура и еколошки одговорни стандарди. Милано и Кортина служат како пример за тоа како организацијата може да ги користи веќе постојните објекти и да го намали влијанието врз животната средина.
Како што истакнува Дијана Бјанкеди, стратег во организацискиот тим:
„Ова е моментот кога мора да го промениме начинот на кој ги планираме Зимските олимписки игри и да размислуваме долгорочно, и за спортот и за општеството.“
Извор: odrzime.rs
