Неговата смрт повторно отвори важно прашање: може ли моделот „Made in Italy“ да опстои и да напредува на пазар што забрзано се менува?
За многумина, заминувањето на „последниот цар“ симболично го означува крајот на една цела генерација модни креатори. Само неколку месеци претходно почина и Џорџо Армани, уште еден италијански гениј кој ги обележа светските модни писти.
Паола Фенди денес се смета за последна активна претставничка на групата креативци кои го направија италијанскиот стил глобално препознатлив. Во таа генерација беа и Џани Версаче, Moschino, Missoni, Krizia и многу други.
Доцните осумдесетти години, воедно и периодот на италијанскиот економски „бум“, ја претставуваа златната доба на брендовите со ознаката „Made in Italy“. Милано беше епицентарот на модата, град во кој сите сакаа да се облекуваат, а големите модни куќи сè уште не беа во сопственост на странски инвеститори.
Што значи фактот дека оваа генерација замина? Дали италијанската извонредност во модата навистина е затворено поглавје или само се наоѓа пред нови предизвици?
„Нема причина за паника“
Според Карло Феи, меѓународен консултант за стратегија на брендови и професор на Универзитетот LUISS, каде што предава за модата и индустриите „Made in Italy“, нема причина за страв.
„Прашањето не е дали брендот е италијански или не, туку дали разбира како функционираат пазарите“, изјави Феи.
„Не верувам дека заминувањето на овие иконични личности значи крај на брендот ‘Made in Italy’, особено во модата. Исто така, не го прифаќам наративот дека сопственоста од страна на странски инвеститори ја намалува привлечноста на италијанските брендови“, изјави тој за Euronews.
Извор: Unsplash
Стил што трае, а не следи сезона
Феи смета дека клучот е во начинот на управување со модните куќи. „Пазарот на личниот луксуз вреди околу 360 милијарди евра и мора внимателно да се негува“, истакнува тој.
„Валентино беше визионер кој рано сфати дека стилот мора да трае и не смее слепо да ги следи сезонските трендови. Денешната популарност на second-hand модата тоа јасно го потврдува.“
Според него, спојот на странски инвестиции и италијански брендови претставува ситуација во која сите добиваат. „Во тешки периоди токму инвестициите им помогнаа на брендовите да опстанат. Големите француски групации им овозможија на некои италијански модни куќи раст што самите не би можеле да го постигнат.“
Извештајот на Институтот Marangoni од 2024 година ја потврдува оваа теза. И покрај геополитичката неизвесност, италијанските групации како Prada и Moncler остварија подобри резултати од француските гиганти како LVMH и Kering.
„И понатаму постои голем број италијански брендови кои работат исклучително успешно“, нагласува Феи. „Prada, Brunello Cucinelli, Moncler, Tod’s – на крајот, не е пресудно кој е сопственик, туку како се управува со брендот.“
Нови барања, нов пазар
Модната индустрија денес значително се разликува од периодот на италијанскиот моден врв. Барањата на потрошувачите се променија, а пазарот се развива побрзо од кога било.
„Во средина во која кредибилитетот на брендот е поважен од чистиот визуелен ефект, ќе опстанат оние што знаат како да се прилагодат на промените“, заклучува Феи.
„Компаниите што профитирале од ознаката ‘Made in Italy’ имаат и одговорност да ја заштитат.“
Извор: bizlife.rs
