Без разлика дали живеете во Белград, Берлин или Бангкок, едно чувство последниве години полека се вселува во секојдневието на речиси секој вработен човек: постојана, блага исцрпеност. Не сте сосема „прегорени“, но не сте ни одморени. Спиете, но не се будите свежи. Одмарате, но не чувствувате „ресет“. Викендот доаѓа и поминува, а вие како сè уште да сте „во движење“.